تمامی مطالب مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران میباشد.درصورت مغایرت از گزارش پست استفاده کنید.

جستجو

تبلیغات


    رأی وحدت رویه شماره ۷۴۲ـ۶/۵/۱۳۹۴ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
    
    غایت  و  هدف قانون گذار  از  وضع تبصره اصلاحی ذیل ماده ۴۷۸ قانون آیین دادرسی کیفری مصوّب سال ۱۳۹۲ این  است  که احکامی که پس  از  اجراء، قابل تدارک  و  جبران  نیست   و  نسبت به آن تقاضای اعاده دادرسی شده قبل  از  حصول نتیجه تقاضا موقتاً به موقع اجراء گذارده نشود. بر این مبنا  و   با  توجه به قابلیت اجرای احکام قطعی کیفری، شعبه دیوان عالی کشور برای صدور دستور توقف اجرای حکم ابتدا باید درخواست را بررسی  و  ملاحظه  و  چنانچه نظر اعضای شعبه بر رد درخواست باشد صدور دستور توقف اجرای حکم امر بی فایده  و  لغوی  است   و  به این جهت صدور این دستور در چنین مواردی به دلالت عقلی موافق مقصود قانون گذار نبوده  و  موضوعاً  از  شمول حکم مقرر در تبصره مذکور خارج است. براین اساس، رأی شعبه سی  و  چهارم دیوان عالی کشور که  با  این نظر انطباق دارد صائب  و  موجه تشخیص می گردد. این رأی طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوّب سال ۱۳۹۲ برای شعب دیوان عالی کشور لازم الاتباع است.
    
    هیأت عمومی دیوان عالی کشور

    این مطلب تا کنون بار بازدید شده است.
    ارسال شده در تاریخ پنجشنبه 11 دي 1348 [ گزارش پست ]
    منبع
    برچسب ها : کشور ,عالی ,دیوان ,صدور ,دستور ,شعبه ,دیوان عالی ,عالی کشور ,دادرسی کیفری ,کیفری مصوّب ,صدور دستور ,دادرسی کیفری مصوّب ,آیین دادرسی کیفری ,هیأت ع ,

تبلیغات


    Ads1

پربازدیدترین مطالب

آمار امروز چهار شنبه 3 خرداد 1396

تبلیغات

ads2

تبلیغات

ads3

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر